Na skróty

2012-03-29
Do trzech razy sztuka
komentarzy: 2

2012-03-26
Bieg Piastów oczyma debiutantów i weterana
komentarzy: 1

2012-03-14
Warszawa Nocą - WYNIKI cyklu
komentarzy: 1

Nakarm postami.

Ostatnie komentarze

2012-04-02 21:07
Maciej:
Brawo Łucja. Mój pierwszy półmaraton to był rok 2008. Pamiętam, że z Jankiem, Olkiem i Aruse...

2012-03-30 17:41
Mania:
Super Łucja! Gratuluje!...

2012-03-27 09:58
aka:
Brawo Janek za taki wynik w pierwszym sezonie startowym w BnO. Brawo dla zwycięzcy, Piotra Łobodz...

2012-03-27 09:47
Agnieszka:
Cudowne doświadczenie! Brawa dla wszystkich i każdego z osobna. Jak pomyślę, że jesteście w ...

2012-03-06 09:44
bikergonia:
jeszcze raz szacun za start i wolę walki pomimo takiego mrozu :)...

Nakarm komentarzami.

Szybowcowanie

Jak pewnie część z was już wie w te wakacje postanowiłem zając się jedną z moich pasji – lotnictwem. Najbardziej przystępną wersją jest oczywiście szybownictwo.
Od ponad 2 tygodni jestem na lotnisku w Turbi i robię tzw. Podstawówkę, czyli kurs podstawowy – na co składa się ok 60 lotów. Jestem właściwie na ukończeniu, pozostały mi jeszcze 3 loty egzaminacyjne i 10 lotów samodzielnych, jeśli zostanę do nich dopuszczony.


Dzień szybownika może zaczynać się o różnych porach, o jakich to najbardziej zależy od pogody I instruktora. Są grupy które już o 5:30 czekają pod hangarem, ja nie zaczynałem aż tak wcześnie ale parę razy, zaczynaliśmy o 6-7. Najpierw zabieramy spadochrony ze spadochroniarni, akumulatory do pokładowych radiostacji, chronometrarz (dziennik lotów) oraz wszystkie inne potrzebne dokumenty.
Później idziemy pod hangar, wyprowadzamy maluchy, którymi będziemy ściągać linę do wyciągarki, holować szybowce itp. W obecności instruktora wyprowadzamy szybowce I holujemy je na start.
Rozstawiamy tzw. Kwadrat i Znaki. Kwadrat jest miejsce wyznaczonym przez 4 chorągiewki, gdzie znajduje się kierujący lotami i chronometrarzysta, jest to miejsce gdzie generalnie przebywa się podczas startów i lądowań. Niedaleko wystawiamy Znaki- które określają położenie pasa startów oraz pasa lądowań, oraz miejsca przyziemienia.
Kiedy wyciągarka, kwadrat i szybowce są ustawione, ktoś z nas jedzie Maluchem po linę do wyciągarki i przyciąga ją do szybowca.
Do czego służy wyciągarka? Do startowania szybowców, jest to maszyna na podwoziu ciężarówki z całkiem sporym dieslem pod maską i bębnem do nawijania liny. Podczas startu szybowca, lina która jest do niego zaczepiona, jest bardzo szybko zwijana, a szybowiec który nabiera w ten sposób prędkości zaczyna się wznosić. Następnie szybowiec odczepia linę I dalej leci już samodzielnie. Wyczepiona lina opada sobie spokojnie ze spadochronikiem, który znajduje się na jej końcu gdzieś na pole lotniska (albo czasem poza), skąd jest następnie holowana za pomocą Malucha na miejsce startu kolejnego szybowca.

Start szybowca jest stosunkowo szybki, po 4-5 sekundach od naciągnięcia liny wskazówka na budziku wskazuje już 100km/h. Start następuje przy ok. 70-80 km/h, dalszy wzrost prędkości powstrzymuje się lekkim przyciągnięciem drążka- szybowiec idzie w górę pod kątem ok. 40-45 stopni.

Ziemia znika pod maską, a kąt pochylenia kontroluje się patrząc na skrzydło. Po ok. 20-25 sekundach następuje przerwanie ciągu wyciągarki. W zależności od kierunku oraz prędkości wiatru, wagi szybowca, kąta pod jakim się znosiliśmy i tego jak wyciągarkowy szybko zwijał linę będziemy się znajdowali między 250 a 500 metrów nad poziomem ziemi. Siła, która chciała wyrwać nam drążek z ręki, przestaje nagle działać; wtedy oddajemy drążek, maska nurkuje pod horyzont, my wczepiamy linę.

Dalsze czynności w locie zależą od wykonywanego ćwiczenia, w większości wypadków lecimy 'krąg lotniskowy'- lecimy wykonując co jakiś czas łączne 4 zakręty I lądujemy po 5-10 minutach.
Istnieją też inne ćwiczenia, takie jak trenowanie działania w sytuacjach niebezpiecznych (zerwanie liny, przerwanie ciągu, niewyczepienie liny itp.), wyprowadzanie szybowca z przeciągnięcia czy też z korkociągu.
Po wylądowaniu, szybowiec albo przepychamy na miejsce startu, albo jeśli lądowanie było celne to od razu podczepiamy linę na miejscu i startujemy znowu. I tak aż do zachodu słońca- teoretycznie. Praktycznie mamy przestoje, kiedy lina się zerwie, jest zła pogoda, albo jeszcze coś innego wypadnie.

Po skończonych lotach, holujemy szybowce do hangaru, myjemy je (wtedy lepiej latają...- serio rozpaćkane o krawędzie natarcie muchy i inne robaki pogarszają właściwości aerodynamiczne szybowca!), wprowadzamy je do hangaru. Wyciągamy spadochrony i akumulatory. Spadochrony zdajemy (wszystko jest zapisywane), akumulatory trafiają do ładowania, a chronometrarz z listą lotów trafia do archiwum. Zazwyczaj jest już późno; każdy jest zmęczony przepychaniem szybowców, swoimi lotami i jeżdżeniem w Maluchu. Na brak zajęć trudno jest narzekać.

Wczoraj odbyłem swój najfajniejszy jak do tej pory lot. W powietrzu byłem przez ponad półtorej godziny. Miałem ćwiczenia na wyprowadzanie szybowca z korkociągów (samo to było męczące dla mnie i mojego błędnika- dlatego skończyło się na ‘tylko’ na tej półtorej godziny). Oprócz wyprowadzania z korkociągów i przeciągnięcia, miałem część tak zwalanej akrobacji normalnej- zwrot bojowy, pętlę, wywrót szybki. Nie miałem tylko spirali, ale na to po korkociągach nie za bardzo się nadawałem. Za to miałem okazję połatać w kominach termicznych, porobić trochę szybkich przelotów i zaliczyłem najwyższą wysokość w szybowców do tej pory.

Na razie to tyle. Więcej jak skończę kurs.

Napisał/a: Igor, 2009-08-02 14:41:35 komentarze (13) || skomentuj

Dodaj komentarz

O Adventure Racing

Rajdy przygodowe, czyli Adventure Racing (AR) to multidyscyplinarne, długodystansowe, zespołowe zawody na orientację rozgrywane w formule non stop.

Nasze plany

Zaloguj się!